5 augustus 2025

Dag 3 in Wenen.

Vandaag alweer de laatste dag in Wenen. Rustig ontbeten vanmorgen en daarna de wandelschoenen aangetrokken, want er moest weer veel gewandeld worden. Slot Schönbrunn stond op het programma dat zou ruim een uur wandelen zijn vanaf ons hotel. We besloten voor het eerste deel de metro te nemen tot station Westbahnhof en daarna te gaan wandelen. Altijd nog een half uurtje, maar de weg er naar toe was eigenlijk alleen maar rechtdoor. En zou konden we ook dit deel van de stad bekijken, wat toch wel qua bouwstijl moderner is dan in het deel waar wij verbleven. En zo kwamen wij bij het imposante slot Schönbrunn uit. Het was al aardig warm: 27 graden, maar ja daardoor konden we ook onze jas, regenjas en paraplu in het hotel achterlaten. Nu nog een ticket zien te scoren. Dat hadden wij nog niet gedaan; dus moesten we in de rij! Eerst bij de kaartjes automaat, maar die werkte niet. Daarna maar in de lange rij voor het ticketloket. Dat ging gelukkig nog redelijk snel. Wij wilden het Paleis bekijken  met begeleiding, echter deze tickets waren alleen nog beschikbaar voor 16.00 uur en dat betekende dus nog een kleine 5 uur wachten. Hier hadden we geen zin in. Dan maar kaartjes met beperkte toegang ( enkele vertrekken ] nu mochten we er om 12.15 uur in. Dat was dus nog te overzien. We namen nog een lekker bakkie met een gedeelde Mozarttorte voordat het zover was. Bij de ingang kregen we een koptelefoon omgehangen, zodat we een geregisseerde tour hadden. In ieder vertrek een filmpje en een verhaaltje over de geschiedenis met uiteraard Sissie in een hoofdrol. Als het verhaaltje en het filmpje klaar was, werd je door gestuurd naar het volgende vertrek. Pas in het tweede deel van de tour kwamen we in de mooie (bal)zalen. We kwamen niet verder dan 5 vertrekken want dat was het einde van de tour. Dat had weer met het soort kaartje te maken. Daarna zijn we gaan lunchen. We bestelden  Kaiserschmarrn, ook weer een typisch Oostenrijks gerecht. Het leek op een dikke pannenkoek, in kleine stukjes gesneden en daar over heen iets van pruimenjam. Smaakte overigens prima, maar het was wel veel. Maar ja, je probeert zo wel eens wat. Hierna zijn we de tuinen ingelopen. Zo hadden we ook uitzicht op de achterkant van het paleis. De tuinen waren prachtig en goed onderhouden. Je kon er een flinke wandeling maken met aan het einde nog een klim naar nog een gebouw/ restaurant. Het uitzicht was vandaar mooi op het hele terrein.

Hierna vonden we het wel genoeg en besloten we terug te gaan lopen en zien wat we allemaal tegen zouden komen.  Het was over het algemeen een rechte weg, waarbij we onderweg nog een Cappuccino hebben genomen, die wel wat goedkoper was dan bij het paleis en ook goed smaakten. We liepen door een gigantische winkelstraat, waarbij we af en toe een bijzonder (kerk) gebouw tegen kwamen. Soms liepen we even naar binnen om te kijken en iedere keer keken we met verwondering naar het interieur. Wat een rijkdom was er altijd weer.  Uiteindelijk kwamen we weer in de buurt van het hotel. Vanaf deze kant hadden we nog niet gelopen, maar vanaf het “Museumplein” waren het weer een en al mooie gigantische bouwwerken. Wenen is wat dat betreft toch een bijzondere stad. Wel wat duur en dat was vooral te merken aan de koffie. Uiteraard de koffieprijzen zijn gestegen, maar meerdere malen cappuchino betaald boven de €6. Maar oké, het is vakantie!

Na een uurtje gerust te hebben in het hotel, gingen we op zoek naar de Wiener schnitzel. Die moet je toch een keer gegeten hebben als je daar bent. 
Dat was niet echt moeilijk. Veel restaurants bieden dat aan, maar het was overal gigantisch druk. Toch hebben we een restaurantje gevonden! Voor José was de schnitzel te groot en kon ze slechts de helft weg krijgen. Maar hij smaakte heerlijk. Het was weer een mooie dag vandaag en we hebben weer flink wat stappen gezet. Ruim 24000.