16 juni Furano

Vandaag zouden we dan onze auto ophalen voor onze rondreis op Hokkaido. We hadden wat broodjes en drinken gekocht voor onderweg, want we hadden geen idee wat we onderweg tegen zouden komen.

Het verhuurbedrijf zat 4 minuten lopen van ons hotel, dus wij hoefden niet al te lang met de rugzakken te sjouwen. Na nog wat formaliteiten en uitleg over verkeersborden, hoe de stoplichten werken en welke snelheden er waren, kregen we de Toyota Correla tot onze beschikking. Het lastige met de Japanners is dat ze al niet zo goed Engels spreken, maar dan ook nog een mondkapje op hebben. Soms mis je flarden van het gesprek. Deels zal het ook wel aan mijn gehoor liggen, maar José had er ook last van. De rit ging naar Furano ca 120 km  rijden. Zou zo’n  2 1/2uur duren. Nog wat uitleg gekregen over het gebruik van de pook en daarna was het rijden. José durfde het wel aan om links te rijden dwars door Sapporo. Het was niet echt druk op de weg. Misschien doordat het zondag was. We gingen vlotjes door Sapporo. Na een goed uur, het was inmiddels 11.30 uur hadden we wel trek in een bakje koffie. Het duurde even voordat we iets vonden. We stopten bij een banketbakkerijen  en kochten daar een lekker plak opgerolde koek. Een winkel verderop verkochten ze lekkere koffie. Dus dat was oké. Jaap zou verder rijden, maar kreeg de auto niet aan de praat. José lukte het ook niet. Het zat hem toch in de pook. Die kregen we niet in de juiste stand. José gooide haar charmes in de strijd en vroeg een Japanner of hij bereid was om te kijken wat er aan de hand was. Ook hem lukte het niet meteen, maar uiteindelijk toch wel. Het zat hem in het gebruik van het rempedaal en de pook. De handrem moet er eerst af en dan de rem intrappen en gelijktijdig schakelen; moet je maar weten. Even de feeling hierin krijgen! Na een high five en vrolijke gezichten konden we weer op weg. We genoten ook van de mooie groene omgeving onderweg. Het weer was bewolkt en af en toe een spat regen.
De temperatuur is wel prima; 20 graden. Niet zo warm als in de afgelopen 10 dagen gelukkig.

Uiteindelijk bereikten we het hotel. Dit ligt eigenlijk midden in het wintersportgebied. Onderweg kwamen we nog wel bergen tegen, waar delen ervan wit van de sneeuw waren.

Aangezien we te vroeg waren, besloten we om op pad te gaan. Het eerste doel was Farm Tomita. We wisten dat het iets met bloemen te maken had, maar hoe en wat …..?

Na een kwartier rijden waren we er. Het was er heel druk. Het bleek een soort “ Keukenhof” te zijn. Heel veel soorten bloemen bloeiden er. Vooral lavendel, maar ook heel veel andere bloemen.  Mooi om te zien en ook hoe de Japanners de bloemen bewonderden. De entree was nog gratis ook, maar er rondom tierde de commercie welig!

We hadden gezien dat een half uur verderop nog een hel blauw meer te zien zou zijn in een mooie entourage. Dus gingen we weer verder op weg.

Ook dit meer oftewel Blue Pond hadden we gevonden en het zag er inderdaad heel blauw uit. In het meer stonden allemaal dode bomen en dat maakte het allemaal net even mooier voor de foto!  Grappig was ook dat de ijsverkoper alleen blauw ijs verkocht en je zag diverse Japanners met zo’n blauw ijsje op de foto gaan, met als achtergrond het blauwe meer. 

Wij hadden kort daarvoor op een andere plek net een wit ijsje genuttigd. Zeker ook lekker! Eigenlijk wilden we ook naar Biei, waar nog meer bloemenvelden te bewonderen zouden zijn. Maar daar waar we naar toe wilden, was net gesloten, dus besloten we terug te rijden naar het hotel om daar eerst in te checken en een hapje te gaan eten. Het restaurant zat echter vol, dus daar konden we niet terecht. We zouden de stad in moeten. Maar omdat het ondertussen slecht weer was geworden hadden wij daar geen zin in. 

Het alternatief was het gratis toetjes buffet wat in een ruimte stond! 

Toch ook lekker als Vaderdag diner! Dus hebben wij ons daar te goed aan gedaan. In dit hotel was er ook gratis koffie of thee. Prima service toch!

Het “uitbuiken” hebben we in de Onsen gedaan. Veel gasten lopen door de hotel in een soort pyjama, waarin je naar het badhuis gaat. ( de Onsen). Zelfs in het restaurant. Je moet de broek wel goed aansnoeren, anders sta je zo in je blote billen te kijk!

Zo hebben we weer een prima dag gehad.