9 juni Tokyo

Vanmorgen konden we rustig aandoen! Wij hadden vandaag afgesproken met Yasuko, ook een oud ABNAMRO collega, die ik in 2000 voor het eerst telefonisch sprak en nog niet eerder live ontmoet had. Het contact is er ook, na ons vertrek bij de bank, altijd gebleven. Vandaag dus voor het eerst in levende lijve . Om 10.30 uur afgesproken in het hotel en het welkom was hartelijk. Het bleek ook nog eens, eenmaal buiten het hotel, dat wij zicht hadden op het gebouw waar ABNAMRO vroeger ingezeten had.  Toen Yasuko ons er op wees, kwam er wat van herkenning uit 2008 naar boven. We zouden vandaag naar een plek in Tokyo gaan, ca 25 min. met de metro, waar de Nezu Shrine staat. Ook een tempelcomplex uit de 17e eeuw. Het was er redelijk rustig. Deze tempel en bijbehorende gebouwen  waren echter niet zo mooi, dan die wij gisteren zagen. Het bijzondere bij dit complex was de shrine. De bestond uit honderden kleine oranje bogen, waar ik niet rechtop onder door kon. José ook niet. Ze waren duidelijk voor de kleine Japanners gemaakt. Wel was de tuin rondom het complex prachtig aangelegd.

Na een klein uurtje hadden wij het wel gezien en zochten wij een koffietentje op. Tijdens de koffie (met appelgebak) hebben we lekker met elkaar gesproken en zijn we meer van elkaar te weten gekomen. Wij hadden ook foto’s gemaakt van ons huis in Wormer en De Zaanse Schans en omgeving. Daar genoot Yasuko enorm van. Wij leefden in een prachtige omgeving. Na dit gezellige koffieuurtje was het bijna tijd voor de lunch. Yasuko had een restaurantje uitgezocht, waar het eten heerlijk zou zijn. Het gebouw dateerde uit de 17e eeuw, maar was alweer een keer gerestaureerd. Het zag er mooi uit.  Mooi is, dat de eerste vraag van een bediende, is of wij last van allergieën hadden. Al een aantal keren mee gemaakt!  En ook of wij “ rauwe “ inktvis lustte. Ik ging die uitdaging aan. Wetende dat dit een goed restaurant is en men uiterst zorgvuldig met rauwe vis omgaat. Zo kreeg ik een voorgerecht met een aantal stukjes inktvis, waarbij de noppen nog goed te zien waren. En ik moet zeggen het smaakte goed! Zo weer een nieuwe ervaring van vis meegemaakt. En met stokjes eten gaat ook prima. De Miso soep konden we wel drinken.

Lekker geluncht en daarna op weg naar het Teamlab Borderless Museum. Bij het museum hebben we afscheid genomen van Yasuko. Het was toch wel bijzonder, zo’n dag als vandaag. Op deze manier versterkte het contact tussen ons beiden. Het museum was onderdeel van een  gigantisch modern winkelcentrum omringd door hoge architectonische kantoren en appartementen kolossen! Het was zondag en overal was het druk. Soms ellenlange rijen van mensen bij exclusieve winkeltjes of restaurantjes!

Ook bij het Digital Art Museum, waar we moesten zijn, was het goed druk. De kaartjes hadden wij in Nederland al besteld, want je kunt er niet zomaar naar toe lopen voor een intree kaartje.

Digitale Art, een geweldige ervaring om  mee te maken! Een staaltje van Hightech kunst.  In Amsterdam hadden we zoiets al gezien in de Westergasfabriek, digitale Art met van Gogh, Klimt en anderen, maar hier in Tokyo was het nog weer effe meer en anders; wat een lichttechniek. Prachtig dus! 

We zaten dicht bij de metro, onderdeel van het complex, dus we waren ook weer snel terug in het hotel. Net op tijd om nog te kunnen genieten van een optreden van het Harvard Krokodiloes koor, wat al eerder tijdens het ontbijt een demonstratie had gegeven. Maar nu was het officiëler. Een goed optreden met veel humor omringd. Een jong koor, dat overal op de wereld optreedt.

Onze laatste dag in Tokyo. Morgen met de trein naar Takayama in de Japanse Alpen.