8 juni Nikko.

Vanmorgen was het vroeg dag. Om 6.00 uur opstaan, snel wassen en aankleden en dan naar de metro. Ontbijten konden we nog niet, hadden er ook geen tijd voor!  Gisteravond al een broodje en wat drinken gekocht bij de 7/11 supermarkt voor onderweg naar Nikko. Eerst met de metro naar Asasuka station, waar Kaori op ons zou staan wachten. Van het Metro station naar het treinstation was nog een stukje lopen door de stad. Gelukkig had Kaori goed aangegeven waar we moesten zijn. Bij binnenkomst op het treinstation en wij de trappen opliepen hoorden wij ineens achter ons Jaap-san, Jaap-san (san wordt gebruikt als je als vriend om gaat) wij draaiden ons om en zagen Kaori de trappen op komen rennen. Het weerzien was allerhartelijkst! Wij hadden elkaar al een kleine 10 jaar niet meer gezien. Toen was het in Rome. Kaori is dus een oud collega uit Japan waarmee ik contacten had bij ABNAMRO Bank. En das is alweer ruim 20 jaar geleden. Kaori zou als “gids” meegaan naar Nikko. Wij kwamen in een gloednieuwe trein terecht, waarbij je de banken kon draaien zodat we tegen over elkaar kon zitten. Jaap ontdekte dat tijdens de treinreis! Meteen maakte daar meerdere reizigers gebruik van. In diezelfde trein had je een echt luxe coupé en een businessclass coupé. Ook was er een bar. Het was geen super snelle trein. Wel was er veel treinpersoneel, die als een knipmes voor je bogen als je de trein binnenstapte. Aan het eind van de rit stond het schoonmaak personeel alweer klaar met bezem en stofzuiger.

Na bijna 2 uur kwamen we in Nikko aan en moesten wij de bus pakken naar het eerste bezoekerspunt. Dat was de Nikko Tashogu Shrine. Deze Shrine stampt  uit 1615 en heeft een belangrijke rol gespeeld in de Edu Tijd. Het was een gigantisch complex met veel mooie gebouwen van hout en houtsnijwerk. Het was er ook enorm druk. Heel veel schoolkinderen hadden met hun klassen blijkbaar een schooluitje gepland vandaag. Ook was het lekker warm weer. Hierna bezochten we de Nikko-zan Rinno-ji tempel. In het jaar 766 gebouwd door Sodo Shohin. Ook dit zag er enorm indrukwekkend uit. Met het vele houtsnijwerk dat er in verwerkt was. De enorme Budha’s die er stonden, maar ook de toewijding van de Japanse bevolking bij het bezoeken van deze tempels is goed zichtbaar. Er wordt veel geofferd en gebedjes gepreveld. 

Alles bij elkaar zeker de moeite waard om te bezoeken.

Na een kop koffie gedronken te hebben gingen we met de bus verder naar het themapark Edo Wonderland. Een soort openluchtmuseum waar je je waande in de Edo periode van de jaren 1600/1700. Je zag er Ninja’s lopen en geisha’s. Huisjes en werkplaatsen uit die tijd, waar je kon zien hoe bv een Samoeria zwaard gemaakt werd. Veel jonge kinderen liepen er met een plastic zwaard rond. Een Ninja show viel ons tegen. Later nog een  show gezien, die grappig was, maar vooral voor kinderen leuk was. 

Hierna zouden we weer terug gaan het station. De bus was sneller dan op de heenweg dus hadden we nog ruim tijd over voor een bak koffie. Na wat zoeken rondom het station vonden we er eindelijk een. Dat smaakte heerlijk zo vlak voor een treinreis van bijna 2 uur. Om 20.30 uur waren we

weer terug in Tokyo en gingen opzoek naar een restaurantje. Kaori had op internet al uitgezocht waar we goed konden eten tegen een schappelijk prijs. Het werd Sushi met toch ook wel een bordje patat. Het smaakte heerlijk! Kaori bracht ons naar het metrostation waar we op moesten stappen en daar namen we allerhartelijkst afscheid van haar met de wens elkaar in de toekomst misschien nog weer eens te zien.

Vermoeid en voldaan kwamen we rond 23.00 uur terug.

Het verhaal is maar een dag blijven liggen.